Kur'an Kurslarında Son Hafta

Kurslarda son haftalar hep hüzünlü geçer. 

Hocahanım, bazen sınıfa bakarken dalar, ve gözleri dolar. Neler yaşanmıştır o güzel sınıfta. Duvarlarda ezber tabloları, tecvid kaideleri, sınıf birincilerinin isimleri, daha neler neler....

Sonra her hâtunda bir hikaye, hepsi ile yaşanmış ayrı bir hikaye düşer hocahanımın aklına. Yüzünde harita misali çizgiler olan da vardır sınıfta, gencecik kızlar da. Hepsinin ama hepsinin derdi dinlenmiştir soğuk yönetici odasında.

Kimi zaman gerginlikler olmuştur sınıfta. Kur'ânın bereketiyle çözülmüştür hadiseler. Yumuşamıştır gönüller.

"Bir daha anlatayım" der hocahanım. Bir daha değil, ellinci defa aynı konuyu anlattığını bilerek mahcub mahcub bakar talebeler. Hiç gocunmaz hocahanım bir daha anlatmaktan.

Tekbirler, tehliller, tesbihler, tahmidler yapılmıştır defalarca. Kaza ve kader konuşulurken iman tazelenmiştir. Hatim duaları yapılmıştır, tesbih namazları kılınmıştıır, cuma sureleri okunmuştur. Sene-i devriyiesi olmuştur bir talbenin babasının. Lokumlarla tatlanmıştır ağızlar.

Havalar açınca pikniğe gidilmiştir. 50 yaşındaki teyzelerle yakan top oynanmıştır, en son ilkokulda sıra yüzü gören hanımlar, kızları yaşındaki hocahanımla neşeyle coşmuş, hepsi birlikte ilkokul günlerine geri dönmüşlerdir.

Bunu yazan bunların hepsini yaşamıştır, yaşayan çoklarına da şahittir. Ve dua etmektedir Rabbisine.

Ya Rabbî. Beni Îlây-ı Kelimetullah vazifesinden son nefesime dek ayırma....

Hiç yorum yok: