ağlayabiliriz....

kuyruğu hep dik tutmak zorunda değiliz.

ağlayabiliriz. herkes yatınca etrafı toplarken aglayabiliriz. sıcak suyu açıp,  bulaşıkları elde yıkarken ağlayabiliriz. ağlayışımıza sesinden en cok etkilendiğimiz hâfızın kıraeti eşlik edebilir.

ağladığımızı kimseye açıklamak zorunda da değiliz. en başta da kendimize. "ben niye ağlıyorum ki, Allah baba hesap soracak, ne eksiğim var hayatta da ağlıyorum, bak insanlar nelerle uğraşıyor" cümlelerini az öte bırakabiliriz.

Öyle her zaman değil,  ama bazen somurtup oturabiliriz. Lafa karışmayabiliriz. Muhabbet açmayabiliriz.

biz, kadınız. farklıyız öbür parçamız olan erkek tâifesinden. farklı yaratılmışız.

Hiç yorum yok: