Bir Soru.....

Sadece yaşayarak örnek olunabileceğine dair inancım gitgide artıyor. Belki biraz da yazarak. Ama yaşadığını yazarak. Gerçekten yaşadığını....

İşte bu yüzden susuyorum herkesin konuştuğu şeyler hakkında. Söylemek istediğim onca şey var. Herkes, her konuyu gereğinden çok paylaşıyor, konuşuyor, tartışıyor zâten. Bugünlerde konuşulan her şeyi düşünün. İşte o herşey hakkında sayfalarca yazabilirim. Asıp kesmek ne rahat şeymiş. Ne diyordu emmingilin Marks, cehalet mutluluk imiş meğer.

Çocuklar, çocuklarım. Beni türlü sıkıntılardan koruyorlar. Kuracağım her cümlede onları düşünüyorum. Ya bu kınadığım şeyi yapmadan ölmezsem? Bu düşünce cümlelerimi sınırlıyor. Hayata  bakışımı değiştiriyor bu cümle. Belki de abartıyorum, bilmiyorum. Ama çatışma ruhumu yitirdim, törpülendim.

Şimdi soru şu. Yazmayı çok seven biri, törpülenmişse, çatışma istemiyorsa, ne yazacak?


Hiç yorum yok: