Çocuklar akıllı cihazları hiç kullanmamalı mı?

Bugün 12:30'dan 18:00'e dışarıdaydık çocuklarla. Akıllı telefonum yok artık Elhamdülillah. Hediye bir tablet var, bir gün çalışıyorsa on gün çalışmıyor. Eşim şarj etmiş onu. Çocuklar da görmüş, e mecbur aldık yanımıza.
On farklı çocukla muhatab oldular. kimiyle hiç konuşmadılar, kimiyle ise muhabbeti ilerlettiler. Tıpkı bizim gibi, büyükler gibi. Biz de öyle yapmaz mıyız? Kimine kanımız ısınır, kimiyle birkaç kelimeden öte geçemeyiz.
Evden çıkarken aklında Rafadan Tayfa'nın bir sahnesi dönüyordu badem oğlumun. Babası tablete indirdi. Boya kalemleri ve kağıtlarımızı alıp yola koyulduk. Ekran görüntüsü alınmış o sahneleri çizmek istedi, tableti açtım. Başka bir sahnenin de ekran görüntüsünü almak istediğinde wi-fi alanı aradım. İlk bulunduğumuz mekanda yoktu. "burada internet yok" dedim. İnternet ne demek diye sorar hep, yine sordu. Aynı soruyu sorar çocuklar aynı cevapları duymak için. Aynı cevabı verdim. "İnternet, çok uzaklarda veya çok yakınlarda olan birçok insanın içine resimler, yazılar, filmler koyduğu bir kutu gibidir. Hepimiz o kutudan istediğimizi izleyebilir, okuyabiliriz. O kutuyu açmak için bazı anahtarlar vardır, wi-fi kutusu smile ifade simgesi Şu anda o anahtardan burada yok dedim. Niye yok anne neden, resimimi çizemeyecek miyim" dedi. Üzülerek ve acısını yürekten paylaşarak kederle önüme baktım. "Ne yapabiliriz ki şimdi" dedim. "Dur dur dur, üzülme, şöyle bir fikir düşündüm, aklımızdan çizebiliriz!" dedi. "Ama ben çizemiyorum ki öyle" dedim. "Olsun, ben sana öğretirim" dedi. Ardından duruma üzülen bir arkadaşım ekran görüntüsünü buldu da muradına erdi yavrucağızım.
Karşılaştığımız on çocuğun yaşları 5 ila 13 idi. Yarısı onları gördüğüm tüm süre boyunca telefonla ilgilendi. Bence bu durumda hiçbir gariplik yok. Çünkü yaşları 20 ila 100 olan gördüğüm insanların da yarısı etrafına hiç bakmadan akıllı telefonları veya tabletleriyle ilgileniyor.
Sıkıntı akıllı cihazlarda değil. Onları faydalı kullanamamakta. Şeker kır kır nereye kadar smile ifade simgesi Bu cihazları faydamıza kullanabiliriz. Kızçem hiç ilgilenmez tabletle, telefonla. Tâ ki yeni bir çiçek çeşidi bulmayagörsün, "ayy ayyyy ayyy kıyamam ben sana, annecim fotoğrafını çekelim bu çiçeğin der" diye çığlıklar atar. Oğlumu ise anlattım işte, resim çizme hedefine bir araç olarak kullanıyor malum cihazları. Deniz oğlumun tek derdi ananesinin ve aaaadaaaa'arının(teyze ve halaları) sesini duymak telefondan.
Biz neysek, çocuklarımız da o. Mesela ben şimdi fazladan yarım saat geçirdim nette. Sanırım bebelere de sirayet edecek smile ifade simgesi

Hiç yorum yok: