Çöpsüz ev mümkün mü?

Uzun yıllardır geri dönüşüm biriktiriyorum. Pazar alışverişini günbegün çoğaltıp, paketli olarak aldığımız üsürnler tuvalet kağıdı ve bebek bezi olmak üzere ikiye düşünceye dek gitgide azaldı geri dönüşüm çöpümüz. Ama pazarda bile meyveleri derin dikdörtgen plastiklerde satıyorlar artık. Yağ kutusu, kedimize aldığımız süt kutusu. E bazen annemlere, kayınvalidemlere gidiyoruz. Pazarı kaçırıyoruz. O zaman mecbur birkaç paket daha giriyor eve. Bunları atmaya gönlüm elvermedi. Başladım ben de aşk ile her bulduğum plastiğe bir şeyler ekmeye. Yerli semiz otu, kaktüsümün minik yavruları, sokaktan topladığım çiçelerin tohumları, bahçemizde yer kalmadığı için ekemediğimiz son fasülyeler. Çoğaldıkça çoğalıyorlar. Onlara her baktığımda Dünya'yı kurtaran kadınmışım gibi hissediyorum. Misafirlerimi gönderirken veya komşularımla kapı önü muhabbeti yapıp ayrılırken kesik bir süt kutusunda kaktüs tutuşturuveriyorum ellerine. Şaşırıveriyorlar onlar da. Alemsin hocam diyorlar. Mırıldanıyorum zihnimden "kah çıkarım gökyüzüne, seyrederim alemi, kah inerim yeryüzüne seyreder alem beni"

Bahçeli eve taşınmamızla mutfak çöpüne de taktım kafayı. Yerleşene dek kış geldi derken hayallerim bahara kaldı. O zamana dek sofra bezlerini hep toprağıma silkeledim. Camdan fırlatabildiğim kabukları, çekirdekleri fırlattım bahçeme. Bahar geldi. Başladım organik çöpümü biriktirmeye. Büyük bir leğenim var, her gün neredeyse yarısı doluyor. Dışarı çıkarken indiriveriyorum, saçıyorum toprağa. Önceleri hafif çapa yapıp üzerini toprakla örterdim. Meğer Rabbim minik solucanları benim kollarımı çapayla ağrıtmamam için görevlendirmiş. Gerek yokmuş hiç yorgunluğa. Ama öyle pek fena gözüktüler. Bu böyle olmaz derken malç diye bir şey duydum, pek sevdim. Toprağım suyunu vermeyecekmiş dışarı malç ile örtülünce. Bahçemi süpürürüm. Bahçeme azot yağdıran akasya ağacının yapraklarını, parke taşların arasından çıkıveren hüdâi nâbitleri, ekinlerimin dibindeki istenmeyen otları alır, malç yaparım ben de. Önce organik çöp, sonra malç, sonra gelsin güzel ekinler.

İşte böyle. Yeni Türkiye diyorduk değil mi? Bence Yeni Türkiye çöpsüz olmalı!

Hiç yorum yok: