günce....


bu kapı kaç sene açıldı, neden açılmaz oldu artık? 


çiğdem bu mu acaba? meraklı minik'te çıktıydı. ilginç bir şey var, çiçekler bahar'da açtığı gibi ekim'de de açtı. yağmuru yediler, sonra biraz güneş. ondan mı bilmiyorum. demin twitter'ı açtım aptal gibi. yasin'in ölüm sahnesi vardı. açıldı kendi kendine. aşağı indim. başka bir çocuğun toma arkasında sürüklenmesi. doğru mu yalan mı? nereden bilebilirim. kime inanacağım. çiğdemler. çiğdemler senede iki kez mi açıyor. ruhum acıyor. her şeyi bırakıp gitmek istiyorum. gözümle şahit olmadığım olayların acısını çekmek çok zor geliyor.


sabah yürüyüş yolum. herşey bir resim gibi duruyor. bu resmin içinden geçiyorum. aklımda ahmedi ağlama sesi. onu ağlarken evde bıraktım. bu resmin içinden geçiyorum. içim acıyor. kendimi kandırıyorum muhtemelen iyi bir şeyler yapmaya gidiyorum diyerek. inşallah iyiğ bir şeyler yapabilirim bugün. bebeğim inşallah çok uyur, az bensiz kalır



bu cami. yanında bir kafe. ikisi yanyana hayat. yine yürüdüğüm yol üzeri. hep yürüsem mi? yoksa minibüse mi binsem. yoruldum, ama iyi geldi. hep yürüyemem belki. ama hayata dokunmak gibi yürümek. pazara gitmek de öyle. yemek pişirmek de öyle. yemeğim var öğlene, mutluyum. 
sabah büyük oğlumla iki resim çizdim, mutluyum. öyle zor resmiler istiyor ki. Bir de şimdi tüm çizgi film karakterlerini birbirine katmaya başladı. hepsini birleştirip yeni sahneler üretiyor. arkadaşları tam dört kez okul yolunda ter döküyor o sırada. sabah git, öğlen gel, yemek ye okula dön, ikindide eve dön. çok zor yahu. iki ders için bir daha okula git. bir saat öğle paydosu. kaldıramazdık sanırım bu sene bu yükü. güzel kızım dün pek fena başladı güne, kahvaltıda tirogosti vr diye olay çıkardı, tüm gün bağırdı çağırdı, arkadaşı geldi biraz sakinleşti, misafirliğe gittik yine iyiydi. tam yatmadan evvel bana tencere çiz dedi. çizdim, kıyametleri kopardı, uzaklaştım, babasına tava çiz dedi, böyle olmayacaktı diye attı kendini yere, akşam namazını hep birlikte kılıyoruz, kıldık. Halının üzerinde uyuyakalmak üzereyken aldım kucağıma, bazen böyle olur, sinirimiz bozulur, gün boyu sürer, şimdi sana dualar okuyacağım, uyuyakalacaksın, geçecek dedim. dualar okudum, uyuyakaldı. 

zor günler olur, kolay günler olur. geçer gider peşpeşe hepsi.
ben bloga geri döndüm ahali.



Hiç yorum yok: