sığınmak....

insanın ne olduğu üzerine düşünüyorum. karşımda istediği olmadığı için kendini yere atmış yaşı küçük bir insan var ve ben boş gözlerle ona bakıp insanın ne olduğunu düşünüyorum. 

insan hırsına düşkündür, insan zayıf yaratılmıştır, insan acizdir diye tekrar ediyorum içimden. karşımdaki, ayaklarımın dibindeki, kucağımdaki, sırtımdaki o küçük canlıya bakıp bunları tekrar ediyorum. sonra gözlerimi göğe kaldırıp aynı sözleri tekrar ediyorum.

sığınıyorum yâ Rabbî.
zayıfım, acizim, yardım et.
beni sebep-sonuçlardan, beni kendimi suçlamaktan,
beni hassas duyargalarımın hep başkaları için çalışmasından ve tam da o sırada beni kendime yontmaktan
beni boş laflardan, beni çok laflardan,
beni pedagojiden, beni içeriklerden ve ve beni zamana sövmekten
koru.
(amin)

1 yorum:

miray taştan dedi ki...

Bazen insan bildiği şeyleri yine de başkasından duymak ister, yalnız olmak ister ama yalnız olmadığını da hissetmek ister..yanında olmasakta, göz göze gelemesekte seni anlayan bir kardeşin var hocannem...yağmurdan sonra güneş açacak inşaallah.Rabbim dengede olmayı, O'na sığınmayı nasip etsin. Selametle..