bazen akşam sekizde, bazen dokuzda, bazen onda.
konuşmak, açıklama yapmak is-te-mi-yo-rum. istemiyorum arkadaş.
kibarca, sakince "çok yorgunum, konuşmak istemiyorum" diyorum.
bu kadar basitmiş aslında.
bazen de ona, on bire kadar delirmecilik. sonra hep birlikte bayılıp uyumacılık.
ilki de güzel, ikincisi de.
anne ve babalar insandır. her insan gibi anne babalar da eksik, kusurlu, zayıf yaratılmışlardır. her zaman, her şeye giçleri yetmeyebilir.
işte çocuğa sınır çizme teranesi tam olarak bu. çocuğun sınırlarını neden ben çiziyorum ya hu! o da mı benim işim. yok ben almayayım. ben kendi sınırlarımı çiziyorum. böylece çocuğum da benden öğreniyor nasıl sınır çizeceğini.
basit ve samimi bir çözüm.

Hiç yorum yok: