çocuklarıma saymayı öğretmedim. okul öncesi eğitim de almadılar.
günü gelince ona kadar saydılar. günü gelince yüze kadar. büyük oğlum günü gelince çarpmayı keşfetti. günü gelince çift rakamlı sayıları çarpmayı.
yaptığım şey, bu zamanın en zor şeyi aslında. günlerinin gelmesini beklemek.

binlerce sayfa kitap okudum onlara. yaptığım tek şey bu. okumayı da bu şekilde öğrenecekler. biliyorum. heyecanla o günü bekliyorum.

derdim okumaya geçmeleri değil, okumayı sevmeleri de değil. okumaya karşı direnç göstermeye sebep olan o abuk hadiseleri yaşamasınlar yeter.

bilim insanları bu tür öğrenmeye duygu componentlerinin de katılımıyla consolide edilmiş öğrenme diyor. bilgiyi içselleştirmek, işine yarayan veya yarayacak olan bilgiyi yutuyor böyle öğrenen çocuklar. bu şekilde öğrenen çocuklar, varlar.

Birkaç yıl önce 5 milyon kitap sayfa sınıf(Google Book veri tabanı) üzerinde bir araştırma yapılıyor. acaba insanlık ol arak en çok hangi kelimeleri kullandık. cevap duyularımız oluyor. en çok duyularımızdan bahsediyoruz.

Hiç yorum yok: