anlam....

yaşamda olaylar önemliymiş benim için. yaşadığım olaylara göre şekilleniyormuş duygularım. halbüse aslolan olaylara yüklediğim anlamlarmış. yüklediğim anlamlara göre şekillenirmiş duygularım. ve sonrasında düşüncelerim, alışkanlıklarım. nihayetinde hayata bakışım ve karakterim.

kabul diye bir yer var. olduğun hali kabul. tüm varlığı olduğu hali ile kabul. burası mühim. tüm varlığı, olduğu hali ile kabul. bunu istiyorum. akışa teslim olma hâlini istiyorum. çünkü akış hep iyi yöne. bu savaşların olmadığı, kötülüklerin yapılmadığı anlamına gelmiyor. iyisiyle kötüsüyle böyle bir akış var burada. ve bu akış bütüncül bir bakışla bizi bu rüya aleminden gerçek aleme taşıyor. .

kabul, iradesizlik değil. rüzgarda savrulan kuru bir yaprak değilim. ben varım, iradem var. ama Rabbim murad etmese tüm bunlar olmazdı. biz irade ettik, evet. ama o izin verdi. o izin vermeseydi olmazdı. eğer o tüm başıma gelenlere, varlığın başına gelenlere izin verdiyse, ki verdi, kabul. kabul, kabul.

başa dönelim. olaylar var. yüklediğim anlamlar. olayları kabul edip onlara iyi anlamlar yüklemek. irademi görmek. muradını görmek istemek. tefvîz.

"hak şerleri hayreyler. zannetme ki gayreyler. arif ânı seyreyler. mevla görelim neyler. neyerse güzel eyler"

2 yorum:

emel dedi ki...

Merhaba bugün okumaya başladım sizi, tüm blogu okuyamadım henüz. Anne veya babanızdan birini bu hayattan aniden göçüp gitmesi duygusunu bir anlam verebilmek, kabullenebilmek, geride bırakabilmek bunlar nasıl olacak? geçen yıl tanıştığım bu duygu ile baş ederken hayata devam etmek epey farklı, aşılması zor

hocanne dedi ki...

zaman.
yaşanmışlığım yok bu mevzuyla ilgili. elbette sizinkine benzemez ama ananemi ve kayınpederimi kaybettim. ikisini de çok seviyorum. onların ölümü bana ölümü sevdirdi.